"در باره شورای کتاب کودک بیشتر بدانیم..."

ایدهٔ پایهگذاری شورای کتاب کودک از آن توران میرهادی و لیلی ایمن است که در سال ۱۳۳۹ پس از همفکری باهم آن را با سه تن دیگر عبدالرحیم احمدی از مترجمان و فرهنگیان و پایه گذار دانشگاه آزاد ایران، مرتضی ممیز گرافیست برجسته، و ماه آفرید آدمیت آموزشگر در میان نهادند. این ایده پس از دو سال گردش و رایزنی سرانجام در دی ماه ۱۳۴۱ با همفکری و همیاری گروهی از فرهنگیان، کتابداران، نویسندگان و تصویرگران و مترجمان کتاب کودک شکل گرفت. در حقیقت این ایده برآیند نهادسازی ادبیات کودکان است که از یک دهه پیش تر یعنی در دهه ۱۳۳۰ در یک جریان چندسویه پدیدار شد.
در دهههای ۱۳۲۰ و ۱۳۳۰ جریانهای انفرادی در ادبیات کودکان مانند کوششهای جبار باغچه بان، عباس یمینی شریف در زمینهٔ شعر و نثر، ابراهیم بنی احمد با انتشار نشریهٔ بازی کودکان، انتشار مجلهٔ کیهان بچه ها، اطلاعات کودکان، و جریان آکادمیکی که هدایت آن را محمدباقر هوشیار استاد دانشکده ادبیات و علوم تربیتی برعهده داشت، و به ادبیات کودکان به عنوان ضرورتی برای رشد فکری و عاطفی کودکان تاکید میکرد و بازتاب این جریان در نشریهای به نام سپیده فردا که همواره بخشهایی در ترویج ادبیات کودکان داشت و نویسندگان آن کسانی مانند آذر رهنما، توران میرهادی، لیلی ایمن بودند، و افزون بر ارائهٔ مقالههای نظری، در سطح تهران و محیطهای فرهنگی مانند دانشگاه تهران و مدرسههایی مانند فرهاد و مهران نمایشگاه کتاب کودک برگزار میکردند و جریان سوم که در آموزش و پرورش ایران شکل گرفته بود و کسانی مانند معصومه سهراب، یحیی مافی، محسن دانا بهشتی، توران میرهادی، ابراهیم بنی احمد و دیگران آن را پیش میبردند و افزون بر این سه جریان، جریان چهارم که نهادسازی انتشارات مدرن کتاب در ایران بود و مؤسسه انتشارات فرانکلین که ایده آن را امریکاییها در سطح جهان مطرح کرده بودند و الگوهایی از چاپ و انتشار کتابهای مناسب برای همهٔ گروههای سنی از جمله گروه سنی کودک و نوجوان ارائه میدادند، سبب شد که گروهی از پیشگامان این جریانها نخستین نهاد ادبیات کودکان را پایهگذاری کنند. پایهگذاری شورای کتاب کودک سبب شد که چند سال بعد کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نیز برای ترویج کتاب خوانی و انتشار کتابهای مناسب کودکان و نوجوانان شکل بگیرد. کتابخانه شهدای داودآباد...