کتابخانه شهدای داودآباد

آمـدي، جـانم به قـربانت ولي حالا چـــــراxa0 xa0 xa0 بيوفـــــا حالا كه من افـــتادهام از پا چــرا نوشــدارويي و بعد از مرگ سـهراب آمديxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0xa0سنگدل، اين زودتر ميخواستي حالا چرا عـمر ما را مهلت امـروز و فرداي تو نيستxa0 xa0 xa0 من كه يك امــــروز مـــهمان توام، فردا چرا نازنينــــــا ما به ناز تو جــــــــواني دادهايمxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0ديگر اكـــنون با جـــوانان ناز كن با ما چــرا وه كه با اين عـــمرهاي كوته بياعــــــتبارxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0ا...

ذهن ما مانند یک تلویزیون با صدها شبکه است؛و این ما هستیم که تصمیم میگیریم روی کدام شبکه باشیم! شبکه رنجش، شبکه بخشش، شبکه نفرت، شبکه مهربانی شبکه شادمانی، شبکه برنامه تکراری دیروز! تصمیم ما همان کنترل یا ریموت ماست. ریموت کنترل مغزت را بدست کسی نسپار و لحظاتت را با انتخاب بهترین شبکه ها زیبا کن. ...

آدمهای خوب xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 نه خاطره اند، xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0نه تاریخ، xa0 xa0xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0بلکه حقیقت روزگارند. xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0...